میشولک و جوجو به استرالیا می روند

دوست جدیدم مجید

2010-08-19T13:52:00.000+04:30

یک میز سه تکه در یک اتاقکی در حدود 20 متر فضایی است در پارکینگ شرکت در هوای گرم مردادماه، در جلوی اگزوز ماشینهای شرکت برای مردانی که عذر موجه برای روزه خواری دارند (!) که اگر در ساعت 12 تا 13 اونجا باشی خیل مردان دارای عذر موجه را می بینی که مثل چی دارند عرق می کنند ولی خودشان را به آنجا رسانده اند تا حداقل لیوانی آب خنک یا چای داغ در یک لیوان پلاستیکی که وقتی داغ می شود بوی مواد نفتی از آن بلند می شود بنوشند.
چند وقتی بود همکاری برای طبقات پایین آمده، که با دوستان صمیمی ام معاشرت می کرد مخصوصاً برای ناهار، چهره ای با وقار،صمیمی و آرام داره، اما نکته ای که خیلی برای من جالب بود، اینکه از نظر نوع لباس پوشیدن خیلی خودش را در معذورات اداری قرار نداده بود با اینکه حدوداً 40 ساله بود اما با تیپ اسپورت میاد شرکت دقیقاً مثل سوپروایزرهای آلمانی که توی سایت دیده بودم.
گذشت تا اینکه دو روز پیش با همکارم حسن داشتیم در لفافه در اون فضای خفن پارکینگ در مورد آفیسر ناشناس‍ ام، آخرین تحولات، سایت مایگرنت هلپ و ... صحبت می کردیم، برادر مورد اشاره اومد گفت آی دیت چیه؟ جا خوردم گفتم چی کجا؟! گفت خیلی هم رمزی حرف نمی زدید! گفتم فبنا گفت آها، گفتم شما، گفت جدول دست منه، باور نکردم، گفت من مجیدم، مجید51 همون که جدول ها را توی سایت تکمیل می کنه، گفتم اوووووف، باور نمی کردم این آقای مودب و متین همون مجید دوست مجازی ما باشه که اینقدر داره توی اون فروم زحمت میکشه!، حسن هم جا خورد! به هر حال دنیا یه وقتهایی خیلی کوچیک میشه، آدم فکر نمیکنه که ممکنه همون هایی را که تصور می کرده خیلی ازش دورند همین چند قدمی اش باشند.
موفق باشی آقا مجید

نحوه تشخیص مومنان

2010-08-18T16:43:00.000+04:30

مومنان را در این روزها میشه از بوی بد دهانشون تشخیص داد اون هم از چند متری!!!

من افسرده!

2010-07-28T16:00:00.000+04:30

دو پست قبلیم را که خوندم دیدم که چه شرایط روحی سختی داشتم، شرایطی که هنوز هم ادامه داره و من زیر نظر روانپزشک قرصهای افسردگی می خورم.
دیروز که نیمه شعبون بود و نخوردم مجدداً به فکر بدبختی هام افتادم و حسابی دپ زدم، خدایا به برس به داد دل ما.

آقای آفیسر لطفا خودتان را معرفی کنید؟

2010-07-28T15:55:00.002+04:30

قضیه از این جا شروع شد که خانوم خاچاطوریان که معرف تمام دوستان مهاجر به استرالیا هست برای تحقیق به منابع انسانی شرکت میشولک زنگ زده بود و ما یعنی بدین سان از کیس آفیسر دار شدن بعد از 67 روز با خبر شدیم.
یه سری به سایت مربوطه زدم و یه اینکوئری، دیدم همه مدارک received شده اند به غیر از آیلتس همسر!
با وکیل تماس گرفتم، گفتند به ما ایمیل می زنه ولی هنوز بعد از گذشت یک هفته که خبری نیست، که در این زمان کیس آفیسر دار شدن در زمان خودمون نه خیلی دیر هست و نه زود.
و من هر روز به این نیت که خبری ازش بشه ایملم را چک می کنم اما خبری نیست که نیست.

روزگار

2010-07-13T18:36:00.000+04:30

همکارمان خانم "ر" دانشجوی فوق لیسانس مکانیک است دارد کار می کند، ماشالله صدای خنده اش قطع نمی شود،پایه همه تفریحات و گشتها و مهمانیهای دوستانه است، خیلی متین و خوش یرخورد است، اون که اسم زیبای کردی دارد به خونگرمی مردم همان منطقه است، که حالا در تهران مجردی با برادرش و به دور از خانواده دارد زندگی می کند. صدای قهقه‌اش در رستوران شرکت از گوشه و کنار قابل شنیدن است و این یعنی او که حسابی شاد است، شاد و راضی از زندگی.

آقای "د" فوق لیسانس مکانیک ، مجرد با خانواده خود در سعادت آباد زندگی می کند بسیار شاد و سرحال، رفت سوئیس برای ارائه کنفرانس، 10 روز اروپا را گشت، نوش جانش، اون هم صدای خنده و تعاریفش قطع نمی شود می گوید و می خندد، و می گوید تا دیگران بخندند. خوشا به حالش همه چیزش سرجایش است، ماشین که دارد، خونه هم همان منطق خریده، خش تیپ و شیک پوش می گردد، توی دخترها خیلی طرفدار دارد، این هم نوش جانش.

-----------------

یاد 5 سال پیش دوران شیرین نامزدی ام میافتم چقدر شاد بودیم، همسرم خیلی خوشحال بود، فکر می کرد بهترین همسردنیا را پیدا کرده نمی دونست داره توی چاه ویل میافته، چقدر بلند بلند قهقه می زد، چقدر شاد بود.

یاد مسافرتهای دوران مجردی افتادم، یاد شمال، دوبی، قله سبلان، اشترانکوه و دریاچه گهر!

نمی دونستم زندگی اینقدر سخت است، زیر بار مسوولیت رفتن اینقدر سخت است، روزگار تو با ما چه کردی! یعنی زندگی من توی 33 سالگی باید این همه گرفتاری و سختی داشته باشه و تا آخر عمر هم ادامه داشته باشه.

کاش به اون زمان بر می گشتم که بزرگترین غم زندگی ام شکستن نوک مدادم بود.

به اون دو نفر فکر میکنم یعنی اونها اگه یه روزی ازدواج کنند مثل ما می شوند!

روانپزشک

2010-07-13T14:58:00.002+04:30

روانپزشک بعد از گوش دادن به حرفهای من:

شما علائم افسردگی شدید را داری!

من: (ته دلم پوزخند می زنم، خودم اینو قبل از اینکه شما بگید می دانستم) باید چکار کنم؟

دکتر: با دارو سخت افزاری درستش می کنیم

من: این مشکلات هم هست: اولی ... دومی... سومی....

دکتر: زندگی همینه، همه زندگی ها همینجوریه، شما به خاطر افسردگی زود رنج شده اید!

دست بر روی نسخه می برد و دارو می نویسد، 2 تا قرص یکی کلونازپام و یک قرص دیگر، دیشب خوردمشان،امروز خوابم میاید، تعادل ندارم، چشمهایم گشاد شده اند، به شدت خمیازه می کشم، می خواهم بخوابم، خوابی ابدی، نمی خواهم توی این دنیا باشم، شاید خودکشی کردم.

به نظرم یه گیلاس ویسکی بهتر از این قرصها عمل می کرد.

دلم می خواد به دنیای بچگی برمی گشتم اون زمان که بزرگترین غم زندگی ام، شکستن نوک مدادم، نوشتن مشقهام و پیدا کردن جورابهام وقتی می خواستم برم مدرسه بود. همه خونواده زیر یک سقف زندگی می کردیم، یادش بخیر بابام مرد همه رویاهام بود، دوست داشتم وقتی بزرگ می شدم مثل بابام باشم، دوست داشتم همسر آینده ام مثل مامانم باشه اما افسوس، حالا که توی تموم اون موقعیتها قرار گرفتم فهمیدم زندگی چقدر سخته، مسوولیت چقدر سخته، خدایا این چه زندگی است که ما داریم!؟

خرید خانه!

2010-06-29T18:17:00.001+04:30

خانه امان را عوض کردیم به سلامتی و زیر بار بدهی رفتیم تا خرخره به سلامتی!

واقعاً پروژه سخت و نفس گیری بود، پیدا کردن خونه، تامین منابع مالی از طرف دیگه، کم و زیاد شدن این منابع و حتی کنسل شدنشون و ... همه از یک طرف، فروش خونه‌ که توش بودیم از طرف دیگه، اوووووف این دیگه خیلی سخت بود!

مورد دیگه برخورد با این دلالهای بی انصاف که اسمشون بنگاه املاک هست و به طرق مختلف به دنیال سرکیسه کردن آدم هستند، واقعاً اشک آدم های صاف و ساده ای مثل ما را در میارند!

یک توصیه اگه دنبال همچین کارهایی هستید شماره موبایل یا خط ثابتون را به این آدما ندهید از یک خط اعتباری استفاده کنید که بعد از اتمام پروژه بیندازیدش دور و از شرشون راحت شید هر چو زود تر!

سایت prosperity

2010-05-19T18:01:00.000+04:30

در این سایت (تارنما) میشه کشورهای مختلف را با فاکتورهای مختلف از قبیل وضعیت اجتماعی، اقتصادی، امنیتی، تحصیلی را با هم مقایسه کرد.

من کشور عزیزمون ایران را با کشور هدفمون استرالیا و بعضی کشورهای دیگه مقایسه کردم. اون خط بسته قرمز کشور عزیزمون را نشون می ده و خط آبی استرالیا را. بعضی کشورهای دیگه مثل انگلستان و آمریکا و کانادا هم هستند که تفاوت کشور هدفمون با سایر کشورهای هدف مهاجران در ایران را میشه مقایسه کرد.

نکته ای که هست اینه که واقعاً این همه اختلاف را چجوری میشه اونجا حس کرد؟ ما به عنوان مهاجر با همه مشکلات خودمون می تونیم از همه این امکانات و آزادی ها بهره ببریم!؟

http://prosperity.com/prosperiscope.aspx

عجب ماهی بود این اردیبهشت ماه89

2010-05-19T15:06:00.002+04:30

فکرش را بکنید:
1) لاجیدیم
2) خونه فروختیم
3) خونه خریدیم
در حالیکه هر کدوم از اینها می تونستی پروژه چند ماه باشه برای خودش، خوب ما هم تصمیمون را گرفته بودیم و اون را در اسرع وقت به اجراء گذاشتیم، ولیکن .... و اما مساله اینجاست که ما خیلی زیر بار قرض رفتیم و علوم نیست تا کی بتونیم از زیر بار این همه قرض رها بشیم و حتی بتونیم پس اندازی برای مهاجرت داشته باشیم!
این روزها واقعاً سرم شلوغه کارهای مربوط به خونه جدید مثل نصب پرده، کابینت، تلفن و .............. کارهای خونه ای که الان توشیم مثل ثبت پارکینگ توی سند، خارج کردن از رهن بانک، دارایی، شهرداری، ثبت و ...........حالا هر روز هم به ظور CO نزدیکتر می شیم و من باید برای آیلتس هم بخونم.
اووووووووووووووووووف
حالا میبینید این اردیبهشت چه ماهی بوده؟!

ولی در کل خوشحالم که به خاطر مهاجرت برنامه های زندگیم دچار تزلزل و تعلل نشد و قطار زندگی مشترک ما همچنان در مسیر خودش قرار داره.

ما هم لاجیدیم

2010-05-13T10:59:00.001+04:30

چهارشنبه گذشته رفتم مدارکم را از دارالترجمه گرفتم و بردم دفتر وکیل، مدارک یه نواقصی هم داشتند که قرار شد طی این هفته تکیمل بشند. برای بخش مالی هم من 2 تا چک دادم که یکیش برای این هفته و یکی دیگه اش برای یک ماه دیگه بود.
جمعه شب تصادفی رفتم توی سایت مایگرنت هلپ دیدم ای داد بیداد!!! خبری فوری اینکه لاجمنت برای ویزاهای ساب کلاس 175 و دو تای دیگه دو ماه به تعویق افتاده، و این یعنی اینکه حداقل دو ماه کار ما عقب افتاده اعصابم خرد شد آخه من برای این خاطر چک داده بودم یعنی پولم را هم پرداخت کرده بودم، خلاصه تا صبح شنبه صبر کردم صبح شنبه به دفتر وکیل زنگ زدم گفتند که براتون لاج کرده ایم، ظاهراً متوجه شده بودند که این برنامه قراره انجام بشه سریع پرونده‌هایی که در دستشون بوده را لاج کرده بودند و خب مال ما هم جزئشون بوده که در دقیقه نود لاج شده بود.
به هر حال این هم از فواید وکیله دیگه!

لاجمنت (1)

2010-04-29T15:30:00.000+04:30

کاش از مدتی قبل به فکر جمع آوری مدارک لاج افتاده بودیم، البته تهیه شون خیلی سخت نیست اما زمان بره، تهیه فیش حقوقی، حکم سالهای قبل تا 4 سال پیش، پر کردن فرمهای 80 و 1221، گواهی اشتغال با شرح و ظایف و البته سوابق بیمه ای.
برای سابقه کار وکیل یه نامه نوشت به دو شعبه بیمه که سوابق میشولک اونجا می رفت، در شعبه اول همین جوری دادند دستمون، اما در شعبه دوم که در حال حاضر بیه‌مون به اونجا واریز میشه جوابش به 10 روز بعد موکول شد.
پر کردن این فرمهای 80 و 1221 هم اشک آدمو درمیاره، خیلی باید وقت گذاشت تا ریزترین و جزئی ترین اطلاعات خودت و خانواده همسرت را جمع کنی از تاریخ تولد خانواده تا جاهایی که در 10 سال قبل شاغل بودی!!!!
توصیه اکید من اینه که از 16 هفته ای که منتظر هستید تا پاسخ اسستون بیاد 8 هفته دوم را حتماً به جمع آوری این مدارک اختصاص بدهید تا بعد از اسستون زیاد وقتتون صرف جمع آوری مدارک نشه!
به هرحال ما مدارک را دیروز توی سایت وکیل آپلود کردیم، تا ببینیم کی ارسال میشه.

تولد یکسالگی وبلاگ

2010-04-22T17:28:00.004+04:30

یکسال از تولد وبلاگمون گذشت.
روزی که اقدام به احداث(!) وبلاگ کردم راسیتش فکر نمی کردم قضیه مهاجرت اینقدر جلو بره و حالا که دارم این مطلب را می نویسم دارم اطلاعات مربوط به فرمهای 80 و 1221 را هم تکمیل می کنم تا برای لاجیدن اقدام کنیم یعنی فاز دوم در فرایند مهاجرت.
اعتراف می کنم حالا که داره کار جدی میشه من هم استرسهام داره شروع میشه!
یعنی واقعاً ما مهاجرت می کنیم و در مهاجرت موفق خواهیم بود؟!

مملکت گل و بلبل

2010-04-21T11:18:00.000+04:30

قوه قضاییه تا 3 روز (28/1/89) پیش برای تمبرش بر روی ترجمه مدرک 500 تومان می گرفت، ولی حالا 5000 تومان یعنی ده برابر برای هر مدرکی، یعنی برای چهار برگ کاغد برای ترجمه 20000 تومان پول مفت باید می سلفیدم.
اینه مملکت عزیز ما آخه با کدوم منطقی قیمت یه تمبر یهو 10 برابر می شه!!!!!!

اسس ما اوووووووومد (قدم هشتم)

2010-04-03T15:02:00.003+04:30

هوراااااااااااااااااااااااااا
دمشون گرم دقیقاً بعد از 16 هفته اومد!. با توجه به تاریخهایی که گفته بودم با احتساب زمان پست از دفتر وکیل به EA و برعکس از پنج شنبه شب به مدن 2 هفته باید منتظر می بودم اما امروز وقتی داشتم توی Outlook ایمیلهام را چک می کردم یک ایمیل دیدم با آی دیno-reply@...، اول فکر کردم مال یکی از این سایتهایی که توش ایمیل دادم و دعوتنامه ای، چیزیه! ولی وقتی دامینش را دیدم که دامین سایت وکیل هست، متوجه شدم چه اتفاقی افتاده ولی بازهم دچار تردید بودم چون فقط نوشته بود Status شما عوض شده و نه چیز دیگری!
با ترس و لرز رفتم توی سایت و دیدم Assess letter فعال شده دانلود کردم و دیدیم ببببببللللللللله میشولکم professional اسس شده بابا ایول!
حالا باید بریم دنیال لاجمنت! هو هوووووووووووووووو
طبق محاسبات من این باید قدم هشتم باشه که برداشته شد.

اسسمنت

2010-03-31T16:20:00.002+04:30

حساب کردم از تاریخ ارسال مدارک از دفتر وکیل در استرالیا به انجمن مهندسین استرالیا به مدت 16 هفته می شود 12 فروردین یعنی فردا !
با احتساب یک هفته مدت پست مدارک از دفتر وکیل به انجمن مهدسین و یک هفته هم برای دریافت پاسخ، یعنی از فردا به مدت 2 هفته باید منتظر دریافت پایخ اسسمنت باشم!
خدایا رحم کن

لبه تاریکی(Edge of darkness)

2010-03-31T16:06:00.005+04:30

این اسم که محصول سال 1010 منو یاد اون مینی سریال بسیار زیبای سال 1985 با موسیقی بسیار زیباش که اثری جاودانه و به یاد ماندنی از اریک کلاپتون هست میاندازه که واقعاً زیبا بود، موسیقی متن اون فیلم امروز آهنگ برخی موبایلهاست.
زمانی که اون سریال پخش می شد من دوره راهنمایی بودم و با وجودی که اون زمان اصلاً علاقه ای به موسیقی نداشتم ولی این موزیک تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشت به نحوی که امروز از کمتر موزیکی مثل اون لذت می برم.
وقتی شنیدم که نسخه جدیدی از اون تهیه شده که مل کیبسون هم توش بازی میکنه خیلی مشتاق شدم که دوباره اونو ببینم دانلودش کردم و بعد از مدتها یک فیلم را نشستم به تنهایی ببینم اما افسوس....نه این فیلم اون مینی سریال می شد و نه موزیک این فیلم موسقی متن اون سریال، تنها نقطه مثبت این فیلم بازی همیشه خوب مل گیبسون عزیز بود البته بعداً متوجه شدم کارگردان این فیلم آقای مارتین کمبل کارگردان فیلک قشنگ "کازینو رویال" بوده که این هم دلیلی نشد خاطره اون سریالک عوض بشه!
کلام آخر اگه ازون سریالک خیلی لذت بردین و هنوز موسیقی اش توی ذهنتون هست این فیلم را نبینین که خاطره اون هم خراب بشه!
یاد "جو دان بیکر" در نقش "داریوس جد برگ" بخیر تا مدتها قهرمان رویاهایم بود

سفر به دوبی

2010-03-10T12:05:00.001+03:30

سرزمین عجایب مصنوعی
اولین نکته: دوبی یکبار رفتنش خوبه، برای بار دوم عذابه! البته بستگی به دید و عقایدتون هم داره.
دومین نکته فقط از مسافرین چند کشور فلک زده که یکیشون ایرانه اسکن چشم می گیرند لاغیر! حتی من متوجه شدم اون عربی که مسوول این کار بود گاهی وقتها پوزخندهایی هم به مسافرها می زد!
توصیه من اینه که حتماً متروی دوبی را سوار شید و تفاوت اساسیش را در کابینها ببینین واقعاً می فهمین جنس درجه 1 یعنی چی!
جاهایی که ما رفتیم برای زیارت (خدا قسمت خواننده هم بکنه):
• متروی دوبی
تفاوت شهرداری پولدار دوبی با مدیریت توانای آن و مدیریت آقا محسن هاشمی را ببینید
• بازار ابن بطوطه که واقعاً زیباست شامل پنج قسمته که بر اساس معماری 5 کشور ساخته شده و یکی از اونها ایرانه، اجناس داخلش هم خیلی زیبا هستند ولی گرونند
من یه لحاظه رنگ آمیزی سقف بخشی از اونجا را که به شکل غروب آسمونه فکر کردم واقعیه و وقتی متوجه اشتباه خود شدم جا خوردم!
• لابی هتل آتلانتیس و آکواریوم زیبای اون
افسوس خوردم از اینکه ننلکت ما اینجوریه و مملکت اونها توی بیابون و دریا همچنین جاهایی ساختن، معماری زیبا، سنگ فرشهایی زیباتر از قالی سلیمون receptionای زیبا و با ادب، بارها و رستورانهای مجلل به نظر می رسه حاکمان دوبی قدرت خودشون را به رخ سایر مردم بالاخص ایرانی ها که اونها را قبول ندارن می کشونن
• دوبی مال: نه برای خرید بلکه برای مشاهده آبنمای زیبای اون که در شب و هر بیست دقیقه اتفاق می افته و حتی برای خود اروپاییها هم زیبا و جذابه، دوبی مال در کنار برج بلند "برج دوبی" قرار گرفته و این موضوع به جذابیت اون خیلی اضافه می کنه
• ساحل جمیراء توضیح نیاز ندارد
• پارک آبی واید وادی
دست همسر گرام در اولین حرکت موج سواری پیچ خورد و کار داد دستتمون رفتیم در بخش کمکهای اولیه یه آقای دکتر موبور از آفریقای جنوبی خیلی بهمون حال داد دست همسرجان دا بانداژ کرد و گفت نگران نباشید و به تفریحتون ادامه بدید، خیلی خوش گذشت واقعاً خوب بود، یه نکته بعضی از خانومها ها با لباس و حجاب اومده و وارد پارک شده بودن و هیچ مشکلی از نظر حجاب نداشت قابل توجه آقایون با تعصب
• سافاری: درآمد زایی از بیابان بی آب با بوته های کم پشت و کم تعداد و شنهای رونده حتی زیبایی کویرهای ایران را هم ندارند ولی خوب توریستهای ایرانی، هندی، پاکستانی و شرقی خیلی به اون علاقه دارند
• کاباره تهران: واقع در طبقه پنجم هتل شرایتون دیرا، با خوانندگی چند تا خواننده گره گوری مثل یونس و چند تا پیر پاتال مثل عارف که از ته چاه صداش بالا میاد با صورت چین و چروک و نوش آفرین با جیغ جیغ های بلندش و چند تا معدود آهنگ معروف، نفری 60 تا 70 تومان برای ما کنسرت ندیده ها آب خورد ولی اگه مملکت آزاد و به درد بخوری بود هیچکس ازش استقبال نمی کرد (بخوانید به قاف سگ نمی ارزید) حالا به این صداهای نکره رقص نابلد و ابتدایی چندتا دختر ترشیده را هم اضافه کنید!
مراکر خرید
• خوب سیتی سنتر: اما جنساش مارکدارند و گرونه اگه دنبال جنس خوب با قیمت پایین هستین وقتتون را توی این بازار تلف نکنین
اطراف میدون جمال عبدالناصر و Naif جاهای نچندان شیک ولی مناسب برای خریدند و خیلی راحت هم می تونین چونه بزنین، خیلی هاشون فارسی هم بلدند
ولی اگه برای خرید می خوایین برین دوبی همین کیش خودمون خیلی بهتره
• Day to day: با قیمت خوب و مناسب با همه جور کالا برای سوغاتی
• بازار الکرامه ما نرفتیم ولی از نظر قیمتی مثل اینکه جای خوبیه برای خرید
نکات قابل ذکر:
• موقع رفتن در duty free shop بخش مش.روب فروشی پر از ایرانی بود و تنها جای مناسب برای خرید این کالا هم اونجاست با قیمت خوب و سر راه
• هتل: هتلی که انتخاب می شه بهتره نزدیک میدون جمال عبدالناصر باشه به همه مراکز نزدیکه تازه ایستگاه مترو هم نزدیکشه
• هتل ما رو به "خور" (خلیجی که داخل خود دوبی هست) بود البته می گفت اگه اتاقتون بخواهید بالا و روبه خلیج و نه سیتی باشه باید شبی 50 درهم بدهید که ما با چانی زنی اتاق را بدون شارژ اضافه گرفتیم
• زمان 5 روز تا یک هفته زمان مناسبی برای دیدن یکباره دوبی هست به شرط اینکه خوب برنامه ریزی کنید
• ما در هفته آخر جشنواره خرید رفتیم و زیاد شور و حالی نبود شاید هفته اول جشنواره بهترین زمان برای رفتن اونجا و خرید باشه نمی دونم
در آخر شمال خودمون به 100تا دوبی با همه ظاهر و تجملات مصنوعی اش ماشنهای رنگارنگ و .. می ارزه
ولی من در حسرت یک چیز دوبی هستم: رانندگی با ماشینهای مدل بالا در اتوبانهای عریض و ترافیک کم و بدون اعصاب خوردگی

رئیس خوب و رییس بد!

2010-03-06T13:08:00.001+03:30

می خواهم از سفرمان به دوبی بنویسم ولی بدنم درد می کند انگاری در گلویم سمباده یا سوهان گذاشته اند، می خواهم بخوابم ولی مدیرم مثل شیر من را می پاید مبادا چرت بزنم زمین و زمان را فحش می دهم از سیستم رئیس داری !
در این آدرس مشخصاتی از رئیس خوب و بد آورده شده می خواستم اصل مطلب را بیاورم ولی چون نوشته کپی برداری مجاز نمی باشد بنده گوش دادم! پسر خوبیم نه!

انتظار و بازهم انتظار

2010-02-21T11:24:00.000+03:30

امسال شب عید شب عید دیگری خواهد بود منتظر جواب اسسمنت هستیم، البته هرچی بهش فکر می کنم طولانی تر پیش می ره!!!
سعی می کنم اصلاً فراموشش کنم و برام مهم نباشه اما خوب راسیتش نمیشه، با این اوضاع و احوال داغون مملکت و برنامه ریزی که برای این پروژه عظیم نیاز هست بی خیال باهاش برخورد کرد.

برنامه ریزی و کتاب 504

2010-02-16T11:28:00.002+03:30

برنامه ریخته بودم روزی یک درس از کتاب 504 Absolutely Essential Words یا به عباریتی دیگر هفته ای 5 درسش را بخونم اینجوری تا آخر سال تموم می شد اما ... یه شب کار پیش میاد یه شب مهمونی هستیم یه شب دیر میاییم خونه و ........
اصلاً توی زندگیم برنامه های زیادی ریختم ولی تقریباً از همشون عقب موندم!
البته برای این کتاب برنامه ریخته بودم روزی یک درس را که خوندم لغتهای درس روز قبل را هم دوره کنم، آخر هفته هم همه درسهای اون هفته را دوره کنم تا کاملاً توی ذهنم بمونه که متاسفانه دارم عقب می افتم.

خداحافظ آقای "ر"

2010-02-07T09:41:00.001+03:30

2 ماه پیش خبری ناگهانی همکاران را شوکه کرد، آقای "ر" مدیر عامل شرکت، جای خودش را به آقای "ع" داد. بی جرات می توان گفت که شرکتی با بیش از 30 زیر مجموعه ناگهان دچار سرگیجه ای اساسی شد!
آقای "ر" مدیر عاملی موفق بود که در طی 10 سال شرکت "م" را به حد شرکتی بزرگ در استانداردهای جهانی و بالاتر از 10 در رنکینگ شرکتهای داخلی رساند، کسی هست که 5000 نیروی زیر دستش واقعاً و از ته دل دوستش داشتند و دارند، کسی که اجازه نداد فشارهای شدید ناشی از تحریم بر کار شرکت وقعی بگذارد، او بود که با احداث کارخانه‌جات و شعب و زیر شاخه های متعدد برای شرکت اسم و رسمی برای اون دست و پا کرد و اسم اون را به عنوان یک برند در سطح کشور و دینا معرفی کرد.
افسوس که تفکر کوته بین الف.ن اجازه استمرار و خود نمایی بیشتر را به اون نداد و وزیر جدید نیامده آقای "ر" را عزل کرد! روایت است وزیر سابق به خاطر عدم تن دادن به فرمان ا.ن برای برکناری آقای "ر" دوره وزارتش تمدید نشده است.
واقعاً جرا در مملکتی که کمبود مدیر موفق بیداد می کند باید جلوی پای همچین شخصی سنگ اندازی و دیوار کشیده شود؟!
حالا همه منتظرند تا شرکت "م" هم به سرنوشت شرکت صدرا دچار شود؟

جمع دوستان

2010-01-29T22:15:00.002+03:30

دیشب دوستان با خانومهاشون خونه ما بودند که البته جای ابی جان خالی بود.
از امروز صبح احساس می کنم خیلی از فشارهای روحی از روم برداشته شده، خیلی احساس سبکی می کنم، همه دوستام را از ته دل دوست دارم.

اتاق عمل سب.ز (2)

2010-01-28T10:59:00.003+03:30

جلوی چشمم شد شبیه برفک تلویزیونهای سیاه و سفید قدیمی!، احساس کردم توی ابرها هستمو دارم پرواز می کنم خیلی حس خوبی بود، واقعاً اصلاً انتظار همچین پروسه خوشایندی را نداشتم یه وقت به خودم اودم دیدم چند نفری دارند بدن برهنه من را می چرخونند و چند لحظه بعد دیدم داره به همکاراش میگه "فیلم wake را دیده ..."، و چند لحظه بعد دیدم به اونها دارم میگم خانوم دستتون درد نکنه محبت شما را هیچوقت فراموش نمی کنم، و چند لحظه بعد دیدم دارم می گم خانوم شما مثل فرشته اید و اون پرستار به اون یکی می گفت "حالا دیگه ما را هم به شکل فرشته می بینه" و من دیگه به خودم اومدم دیدم دکتر اصلی و سایرین دارند روی بدن من کار م کنند و من هیچی نمی فهمم انگار پا ندارم، کمکم احساس کردم تنفس برام مشکله چون قفسه سینه ام و پرده دیافراگمم به سختی داشت بالا و پایین می رفت، البته من اکسیژن به بینی داشتم !
جراح و دکتر اصلی کارش بعد از نیم ساعت تموم شد و ادامه کار را سپرد به بقیه دوستان، حالا اونها خوشیهاشون شروع شد، جراح دستیار (اگه اشتباه نکرده باشم) هم می خواست بره استرالیا ظاهراً همه کارهاش انجام شده بود داشت بلیط می گرفت، پرستارها و پرسنل گپ می زدند و تعریف می کردند یکی هم با موبایلش یه آهنگ زیبای خارجکی گذاشته بود و من هوشیار همه چیز را می دیدم و می شنیدم، راسیتش از روی صفحه مونیتور خاموش یکی از دستگهها حای کردکت دست جراح را هم دید می زدم.
این را هم بگم که یه پرده کشیده بودند روی سینه ام که نتونم ببینم دارند چکار می کنند ولی خوب من تا جایی که شد دید زدم.
عمل به مدت 70 دقیقه طول کشید پس از اون، من را به ریکاوری بردند حدود 6 یا 7 مریض دیگه هم اونجا بودند خیلی هاشون سزارین بودند البته، من اون پیرمردی که اثنی عشر عمل کرده بود را دیدم که چه دردی می کشه و اون خانمی که کنار گوشش غده زده بود را دیدم هم در حال آه و اوه ولی من آروم روی تخت دراز کشیده بودم و به آینده فکر می کردم به استرالیا، به همسرم به زندگی مشترک به پدر شدن و .....وقتی از ریکاوری بیرون اومدم من را با آسانسور مخصوص حمل بیمار به طبقه سوم بردند اونجا مادرم و همسرم منتظرم بودند همسرم فکر می کرد من بیهوشم داد زد ناصصصصصر ولی آقای پرستار گفت خانوم چرا داد می زنی هوشیاره! بیداره! و اونها متعجب شدند که من چطور با اینهمه ترس گفتم بیحسی کمر به پایین بشوم، حالا نوبت تست پاهایم بودم من اصلاً نمی توانستم پاهایم را تکان بدهم از اینرو مادر و همسرم بسیار نگران شدن ولی پرستار به اونها گفت زمان می بره 2 تا 3 ساعت تا کامل به حالت اولیه برگرده و من ساعت 4 عصر بود که می توانستم پاهایم را تکان بدهم البته آن موقع تازه دردهایم شروع شد دردهایی که خیلی هم عمیق و غیر قابل تحمل نبودند!
طبق گفته پرستار از صبح فردای آنروز شروع به پیاده روی کردم و از تخت پایین اومدم و بلافاصله ساعت 8:30 مرخص شدم.
الان که فکرش را می کنم می بینم آن متخصص بیهوشی چه لطفی در حق من کرد من اصلاً نظرم در مورد اتاق عمل و جراحی عوض شد! و امروز که پس از 2 هفته این مطالب را دارم می نویسم تنها سوزشی در نواحی زیر شکمم دارم.
در پایان باید بگم مدیریت بیمارستان واقعاً خوب بود، رفتار پرستارها خیلی عالیه (به غیر از سوپروایزر) پذیرشش وقتی دید من بیمه ای هستم رفتارش عوض نشد، توی اتاق عمل و ریکاوری به مریض یه دید یه موجود بیجان و اینکه حالا یه ذره درد بکشه اشکال نداره نگاه نمی کردند، چقدر مواظب همراه بودند که ملحفه داشته باشه، یه تخت اختصاصی برای همراه داشت، سرویس بهداشتی تمیز داشت و ..... واقعاً از همشون جای تشکر داره
یک نکته اینکه هیچ کدام از موارد بالا در بیمارستان دولتی امام حسین که میشولک 2 سال پیش عمل کرد وجود نداشت، یا حتی در ییمارستان خصوصی آسیا هم که پدر بزرگ بستری بود به این خوبی نبود!
پ.ن.: ببینید چه به روزمان آمده که من دلیر و شجاع بایز سب.ز را اینجوری بنویسم

اتاق عمل سب.ز (1)

2010-01-28T10:49:00.001+03:30

شنیده بودم اتاق عمل سب.ز است ول ی نمی دانستم اینقدر برایم جذاب باشد! اول صبح ناشتا (ناتاشا) رفتم بیمارستان با کارت بیمه طلایی خوشبختانه بی دردسر و بی دبه ما را پذیرش کردن (بخوانید دراز کردند) رفتیم یه تخت بهمون دادند طبقه سوم، ما یه اتاق خصوصی گرفتیم، پرستارها هم خیلی خوش برخورد بودند مطمئنم دوره های ویژه ای دیده بودند. بعد اومدند آزمایش خون گرفتند چک هم کردند دیدند خوب شیو (shave) کرده ام البته نمی‌دونید اونوقت چقدر خجالت کشیدم! بعدش اومدند لباس سب.ز اتاق عملی بهم پوشوندند لباسی که جلوش بسته است و پشتش بازه و از یک لایه خیلی نازک که فکر کنم کتان بود تشکیل شده. بعد 2 برچسب بهم دادند که روش اسممو نوشته بودن، یکی به مچ پام گره زدند و د و دیگری روی لباسم چسبوندند.
از توی اتاقم در طبق سوم تا توی اتاق عمل که همکف بود را به همون شکل سر پا و فقط با یک شنل که انداخته بودند روی دوشم تا باسن و کمر زیبایم پیدا نباشه! را با قدوم مبارک رفتم.
خلاصه با پای خودم رفتم توی اتاق عمل اونجا در ورودی یه خط قرمز بود که آدمای عادی نمی تونستند برند فقط سب.زها می تونستند رد بشند، بهم گفتند بخواب روی تخت، من هم روی یه تخت سب.ز که یه گوشه پارک بود خوابیدم و رفتم توی لیست انتظار البته فقط من یکی منتظر بودم اتاق عمل خالی بشه و دیگه کسی اونجا نبود.
حدود یک ساعت منتظر بودم تا اتاق عمل خالی بشه در این حین یه سری مریض ها را هم از اتاق عمل می آوردند بیرون، توی ریکاوری و از اونجا هم خارج می کردند همینطور متوجه شدم که سب.زها پرسنل اتاق عمل و اونهایی که آبی پوشیده اند پزشکان و جراحها هستند، راسیتش برام جالب بود همه در اون شرایط یکسان بودند و نمی شد تشخیص داد چه کسی پولدار و چه کسی کم مایه است، چه کسی چه ماشینی داره، لباسش چه مارکیه و همه با لباس یک دست و با دمپایی!!!
یک خانم آبی پوش که فهمیدم متخصص بیهوشیه با موهای های لایتی و دماغ عمل کرده دید من دراز کشیدم اومد پرسید تا حالا بیماری نداشته ام سابقه بیهوشی ندارم و ... من هم فرصت را مناسب دیدم پرسیدم من یه فیلم دیدم به اسم awake، اولش میگه از هر 1000 نفر یکی هست که موقع بیهوشی فقط بدنش را نمی تونه تکون بده ولی بهوشه و درد و آنچه سرش میاد را میفهمه و حسابی شکنجه میشه! ولی اون بهم گفت خیالت راحت باشه همچین اتفاقی نمیافته!
خلاص رفتم یعنی بردندم روی تخت توی اتاق عمل، مثل توی فیلمها یک چراغ بزرگ روی یه تخت همه جا به رنگ سب.ز همه با لباس سب.ز اعتراف می کنم که خیلی زیبا و با discipline بود.
تخت عمل مخصوصه یعنی جای ویژه برای پاها به شکل باز و جدا، همچنین محلی برای قرار گرفتن دستها به صورت کاملاً باز داره، دستگاههای عجیب و مخصوص اتاق عمل هم هست.
همون خانوم مهربونه اومد پهم گفت می تونم بیهوشت کنم می تونم هم بی حست کنم کدامها را ترجیح می دی؟ گفتم هر کدام که عوارض کمتری داره، البته چند دقیقه قبلش یک سرم به دست چپم وصل کردند که یه خورده حالت منگی بهم دست داده بود گفت خب به پهلو بخواب دستت را بگذار زیر سرت، پاهات را هم جمع کن توی سینه ات، متوجه شدم که می خواد بی حسم کنه راسیتش ترسیدم چون می خواست تزریق در نخاع انجام بده و من فکر کردم خیلی درد داره، ولی سعی کردم به روی خودم نیارم و گفتم بیخیال! نمی میری که! ولی اگه بگی نه بیهوشم کن می فهمه ترسیدم و مردونگی ام زیر سوال می ره! اونهم فهمید ترسیدم آخه خیلی عرق کرده بودم گفت همیشه اینقدر تعرق داری گفتم نه استرس دارم اینجوریه! خلاصه سفارش یه دارویی به دستیارش داد و گفت ببین اولش یه کم ممکنه سرت گیج بره ولی مهم نیست سریع درست می شه، بعد یهو احساس کردم یه چیزی محک چیبوند روی کمرم من فکر کرد تازه اولشه ولی .....

تیغ جراحی واریکوسل

2010-01-19T17:44:00.002+03:30

الان 5 روزه که از زیر تیغ جراحی رد شده ام، حدود3.5 ساله که این مشکل گریبان گیر منه و حالا که دکتر دیگه تهدید کرد به سلامتی ات داره آسیب می رسه دل را به دریا و تیغ تیز جراحی سپردم! حالا مشکل چی بود:
در اون شب تیره و تار رفتم پیش ارولوژ در بیمارستان نزدیک خونمون در فلکه سوم تهرانپارس، بعد از معاینه آشیانه کبوتر(!) با ترسی شدید و نگرانی بسیار زیاد فرمودند شما واریکوسل داری! من تازه اولین بار بود که اسم این بیماری کوفتی به گوشم می خورد برای همین به شدت ترسیدم و فکر کردم به سرطان یا امثالهم مبتلا هستم خلاصه عرق سردی روی بدنم نشست وبعد هم ایشان توضیح دادند که بنده در صورتی که این بیماری پیشرفته و از grade بالا باشد دجار عقیمی خواهم شد! ایشان همچنین لطف کرده و دستور فرمودند یکدانه سونوگرافی از نقاط زیبای بدن گرفته شود. بگذریم که نتیجه چه بود و رفتم خانه همسرجان حسابی ناراحت و عصبانی شدند که حضرتعالی از قبل از ازدواج می دانستید و به من نگفتید و فلان و بهمان تا همان شب مجبور شدیم برویم پیش بردار همسر گرامی متخصص رادیولوژی و ایشان تشخیص grade C نمودند و گفتند مهم نیست و بروید حالشو ببرید و گذشت تا بهار امثال.
نمی دونم یادم نیست سر چی بود! رفتم پیش دکتر اخوان تفتی متخصصی مشهور. ایشان گفتند تلاش کن برای بچه دار شدن گفتم وقتش نیست فرمودند باید عمل شوی وقت گرفتم برای عمل اما روز قبلش پشیمان شدم (دستمزد پزشک 700تومان بود) گشتم دنبال جراحهایی که با بیمه راحت تر کار می کنند و کارشون هم خوب باشه که در همین اثنا همسر گرام دکتر مرتضی گل محمدی را معرفی نموده و ما هم پس از دو جلسه با ارائه سونو و انجام معاینه آشیانه گفتند که grade این بیماری نکبتی بالا رفته و دو طرفه هم شده است.
این شد که بنده چهار شنبه مورخ 23 دی ماه در بیمارستان خصوصی توس زیر تیغ جراحی رفتم و الان که این مطالب را می نگارم طرف چپ و راست بدنم، در مقابل استخوان لگن شاید هم کمی پایین تر شکافهایی به طول حدود 6 سانتیمتر ایجاد شده اند.
شب 5 شنبه را هم در بیمارستان خوابیدم و صبح روز بعد ساعت 8 مرخص شدم البته خواب که چه عرض کنم بیش از دو ساعت و نیم نتوانستم بخوابم.
در بخش بعدی در مورد اتفاقات اتاق عمل می نویسم اینکه چطور اتاق عمل و جراحب که اینقدر ازش می ترسیدم به یک روایت شیرین و خاطره انگیز تبدیل شد.

سماق کیلویی چنده؟

2009-12-30T16:56:00.000+03:30

سماق مکیدن؟ این اصطلاحی است که دوستان منتظر ویزای استرالیا زیاد ازش استفاده می کنند، در پروسه اخذ ویزا معمولاً دوبار باید سماق مکید یکبار در انتظار برای اخذ ACS یکبار هم پس از لاجمنت در اداره مهاجرت و در انتظار ظهور کیس آفیسر!
مدارک ما طبق آنچه در سایت وکیل ثبت شده در تاریخ 10 دسامبر یعنی 19آذر به EA (Engineering of Australia) ارسال شده، با احتساب زمان یک‌هفته برای دریافت مدارک به 26 آذر می رسیم، طبق تماسی که با دفتر وکیل داشتم بین 3 تا 4 ماه با توجه به تعطیلات سال نو میلادی زمان نیاز هست تا اسسمون بیاد، یعنی از اواخر اسفند تا اواسط فروردین، پس تا آن موقع ما باید سماق بمکیم!!! حالا کیلویی چند هست شما بفرمایید؟

حالا مثلا ما اول اردیبهشت لاجیدیم برای اداره مهاجرت، 6 ماه بعد کیس آفیسر تشریف خواهند آورد و آنوقت از من آیلتس یا رجیستریشن را خواهند خواست، یعنی بنده بین 10 ماه تا یکسال دیگر برای آیلتس وقت دارم، البته نمره آیلتس برای من که Second Applicant هستم بالا نیست (4.5 نیمه) اما در این مدت باید به شدت زبانم را تقویت کنم! (منظورم زبان انگلیسیه) تا هم نمره ای به مراتب بالاتر بگیرم و هم خودم را برای خونه و کار جدید در اونجا (!) آماده کنم.
البته مسلماً باید برنامه ای برای این منظور بچینم که قطعاً در وبلاگم خواهم نوشت.

%5 Progress

2009-12-08T22:11:00.002+03:30

بله مدارک به دفتر استرالیای وکیلمون رسید، توی سایت وکیل عزیز لحظه به لحظه فعالیت ثبت می شه! یک هفته پس از ارسال مدارک از ایران در سیدنی به دست دفترشون رسید.پیشرفت کار هم بالاخره از صفر فاصله گرفت و به 5 در صد افزایش یافت به امید روزی که 100% بشه

استرالیا یا کانادا

2009-12-02T22:17:00.003+03:30

برادر ما قرارداد بستیم با وکیل حالا کانادا خیلی رله تر از استرالیا ویزا می ده ، شنیده شده دوستی با بلد بودن زبان فرانسه دست و پا شکسته در طی 3 ماه پس از ارسال درخواست به سفارت موفق به رفتن به مصاحبه و گذر از این مرحله شده و اگه طبق روال پیش بره تا کمتر از یک سال دیگه ویزای PRاش میاد این هم از حکیات انتخاب بین استرالیا و کانادای ما!
اما خودمونیم نه من نه میشولک سرمای کانادا را به گرما استرالیا ترجیخح نمی ده!!!

پایان "شروع کار"

2009-12-02T22:11:00.001+03:30

در این گام که فکر کنم گام هفتم باشه مدارک دیروز مصادف با روز جهانی مبارزه با ایدز و سالروز شهادت (!) مدرس توسط دفتر محترم وکیل از ایران به دفترشان در سرزمین کانگروها در شهر سیدنی ارسال شد.
همانطور که با خودم قرار گذاشته بودم این مرحله را به عنوان قسمت آخر "شروع کار" تلقی کردم و از این به بعد عنوان وبلاگمون را با عناوین حوادث و اتفاقات ادامه خواهم داد.
گرفتن وکیل اگرچه با توجه به اینکه تمامی کارها را خودم انجام دادم و اونها فقط پست کردند اما باعث شد که یک استرس و فشار روحی سنگین از روی شانه هامون برداشته بشه من حتی توی این مدت که وکیل نمی خواستم بگیرم یه سری هزینه های اضافی هم پرداختم مثلاً سه سری ترجمه با مهر دادگستری تهیه کرده بودم در حالیکه دو سری کافی بود!
دقیقاً از زمانی که ما قرارداد بستیم تا زمانی که اونها مدارک ما را ارسال کردند 27 روز طول کشید توی این مدت البته من یه سری از مدارک را تکمیل کردم و خب البته کامنتی که به مدارک داده شد در خصوص summary بود که گفتند تعداد رفرنسها ش کمه و بیشتر کنم. به هر حال یک هفته پس از تحویل آخرین مدرک مدارک به دفتر سیدنی ارسال شد.

سابقه کار و مهر ناتی

2009-11-22T18:03:00.002+03:30

وکیل بهم گفت که اگر برای سابقه کار نمی تونم مهر دادگستری را به دلیل عدم داشتن روزنامه آگهی شرکت و ممهور به مهر شرکت تهیه کنم برم بدم ترجمه ناتی.
من هم دادم وخب البته هزینه زیادی داشت برای دو صفحه سابقه کار در دو نسخه 37 تومان پیاده شدم! یعنی هر مهر ناتی 5 تومان قیمتشه!
خب فردا می رم ترجمه ها را می گیرم و میرم پیش وکیله، CPD را که بدم مدارکم توی این مرحله تکمیل می شه فقط خداکنه زودتر مدارکم را بفرستند برای اسسمنت.

خداحافظ پدر بزرگ

2009-11-21T19:57:00.000+03:30

پدر بزرگ خوب و مهربانم ناباورانه و ناگهانی به ابدیت پیوست! اون از معدود آدمهایی توی این دوره زمونه بود که ظاهر و باطنش یکی بود، واقعاً سادگی و صداقت را می شد توی رفتارش، نگاهش و لبخندهاش دید.
اون دو شنبه از پیش ما رفت و ما سه شنبه و جهارشنبه رفتیم شهرستان برای تدفین و ترحیم.
توی مسجد چهره هایی را دیدم که سالها بود ندیده بودم و حالا شکسته، پیر، کچل، دست به عصا و یا دلا دلا راه می رفتند عیناً شبیه صحنه ای از فیلم سینما پارادیزو ، اونجا که توتو بعد از 30 سال به زادگاهش بر می گرده و مردم را می بینه که دارند جنازه ...(اسم اون آپاراتچیه یادم نمیاد) را به قبرستون می برند.
بابا مرتضی همیشه به یادتم

امروز با وکیل قرارداد بستیم (قدم ششم)

2009-11-04T20:53:00.003+03:30

اگر پستهای من را دنبال می کردید حتماً بعد از این غیبت طولانی و با توجه به آخرین پست فکر کرده اید که میشولک آیلتس را پاس نکرده و مهاجرت بی مهاجرت اما.... اون با اورال 7.5 هیچ حرفی برای گفتن باقی نگذاشت.
اما چرا غیبت طولانی: توی یک ماه گذشته شدید دنبال جمع آوری مدارک بودم قرار بود که خودمون apply کنیم اما اینقدر وقت از من گرفت و اینقدر استرس داشت که بالاخره قید 5 میلیون پول وکیل را زدیم و امروز رفتیم با خاضع قرارداد بستیم. برای اینکه آدم خودش بخواهد اقدام کنه باید به همه قوانین مسلط باشه مدام سایتها را چک کنه! نکته دیگه اینکه اینقدر حرف و حدیث توی سایتهای متفرقه نوشته شده که هزینه اضافی هم در پی داره، مثلاً من روی توصیه دوستان رفتم 3 نسخه دادم برای ترجمه در حالیکه یک نسخه برای Main applicant کافی بود.
خب ما هم دل را زدیم به دریا، اگر چه میشولک قبل از رفتن خیلی دو دل بود اما با توضیحاتی که اون خانومه بهش داد خیلی امیدوار شد حداقل بهشون ایمان آورد که آدمای متقلبی نیستند.
اما CDR....

مصاحبه آیلتس (2) ادامه بدبیاری ها قبل از امتحان اسپیکینگ آیلتس

2009-09-19T12:38:00.001+04:30

ادامه بدبیاری ها قبل از امتحان اسپیکینگ آیلتس
من صبح اومدم شرکت و قرار شد میشولک بیاد سر نفت با هم بریم برج نادر برای اسپیکینگ. زنگ زد من رسیده ام گفتم زیر پل عابر بیایست من میام اونجا، زدم بیرون دیدم چه بارونی داره میاد، شدید! از پل عابر رد شدم از بالا دیدم زیر پل ایستاده رفتم زیر پل با هم دست دادیم حال و احوال گفتم بریم، توی مسیر تندرو یه پرایدی گفت کجا اشاره کردم مستقیم، ایستاد در مسیر کندرو یه پرایدی با خط شطرنجی تاکسی داشت میومد دست بلند کردم که من برم یواش کرد در حال تقریباً ایستاده میشولک تعلل کرد ولی با حرکت من اون هم اومد دیگه داشتیم از کندرور رد می شدیم یهو پرایده نیم متر پرید جلو که اگه میشولک نپریده بود حتماً ماشینه زده بود بهش! دنبالش 2 بار صدای تاق تاق بلند شد3 تا ماشین پشت سر هم زدند بهم که یه تویوتا کمری هم عقبش خورد هم جلوش، من هم بی معطلی به میشولک گفتم بیا بریم وای نستا، رفتیم توی تاکسی نشستیم یارو راننده پرایده اومده بود در تاکسی را باز کرده بود می گفت کجا داری می ری بیا پایین سه تا ماشین زدند به هم به خاطر شما، من هم می گفتم به من چه ربطی داره به راننده تاکسی گفتم حرکت کن، اون هم صبر کرد تا یه نفر دیگه بشینه جلو بعد راه افتاد حالا اون یارو تو ماشین نشسته میگه آقا به من ربطی نداره اما شما پریدی جلو ماشین!
در صحنه اول:
در مسیر کندرو با اون سرعت پشت سر ماشین روبرویی رفتن صحیحه اون جوری که نشه کنترلش کرد؟
تقصیر منه که اون 2 تا ماشین فاصله عادی را رعایت نکردند و با ترمز ماشین جلویی، به هم کوبیدند؟
من عابر مقصرم؟ که داشتم از عرض مسیر کندرو رد می شدم و اصلاً راننده پرایده به خاطر من ایستاده بود
حتی به خاطر ضربه اولیه نزدیک بود به میشولکم صدمه بزنه حالا یارو اومده بود طلب کار هم شده بود
در صحنه دوم آقای محترمی که میگی من از پله های عابر پیاده داشتم دنبالت می اومدم تو که هیچی از قانون نمی دونی غلط می کنی اظهار فضل می کنی!!! توی اون شرایط بیجا می کنی نرخ تعیین می کنی به تو مربوط نیست که اظهار فضل می کنی وقتی کسی از تو نظر نپرسید، نظر کارشناسیت هم به درد عمه ات می خوره گه می خوری حرف مفت می زنی که نه صحیحه نه ارزش داره و نه به درد کسی می خوره!!!
واقعاً امیدوارم با این همه بدبیاری ها نمره مورد نیازمون را بیاره.
از اسپیکینگ کلاً راضی بود اون Cue cardش در مورد رستوران بوده که البته فکر می کنم میشولک روون در موردش می تونست حرف بزنه.

مصاحبه آیلتس (1)

2009-09-19T11:27:00.000+04:30

یک ساعت دیگه میشولک امتحان اسپیکینگ داره و الان توی راه داره از خونه میاد طرفای میرداماد که توی برج نادر بره برای مصاحبه!
از امتحان کتبی اش، از رایتینگ خیلی راضی نیست در کل امیدوارم بتونه بالای 6 را بگیره تا مجبور به 2 باره کاری نشه (چقدر سنگ دلم!) ولی تجسم اینکه سر جلسه داشت فین فین می کرده و با نهایت تلاشش می نوشته بهم امیدواری می ده.
دستها رو به بالا برای دعا
یه مورد جالب می گفت قبل از امتحان کتبی یه صف طولانی برای دست شویی آقایون درست شده بود که نشون می داد آقایون چقدر استرسی ترند و البته این فقط من نیستم که از استرس امتحات اسهال می گیرم و زیاد به دست شویی نیاز پیدا می کنم.

آیلتس، امیدواری در اوج بد شانسی محض

2009-09-17T09:23:00.000+04:30

الان که این مطالب را می نگارم میشولک در حال مبارزه و جدل با سوالات آیلتسه و من هم دارم با دلشوره و اضطراب عقربه های ساعت را نگاه می کنم که کی زمان تموم می شه که برم دنبالش.
از اونجایی که کار دنیا برعکسه درست در زمانی که یک هفته مونده بود به امتحان میشولک سرمای شدیدی خورد و من هم از اون گرفتم و مریض شدم، امیدوار بودم تا امروز خوب بشه، دیشب هم من گوش به زنگ بودم که ببینم سرفه هاش تموم می شه یا نه، در طول شب سرفه نکرد اما در هوای خنک و باران زده اواخر شهریور سرفه هاش در جلوی محل برگزاری آزمون شروع شد. از این بدتر گوشهاش همچنان گرفته و من به اقبال بد خودم مهرورزی با شیوه ا.ن می کردم که چرا الان باید مریض بشه خودش که می گفت بیش از یک ساله سرما نخورده! پس چرا الان که نتونه از تمام تواناییهاش استفاده کنه !
یه جورهایی حس می کنم نامردیه که من خاکریز بلند آیلتس را گذاشتم بر عهده میشولک! ولی چه کار کنم چاره ای نیست با این همت و پشتکار بلند من (!) فکر می کنم بیش از یکسال طول بکشه تا من بتونم به نمرات مورد نیاز برسم به هرحال اون هم اگرچه توی این دو سه هفته اخیر اعصابش به هم ریخته بود و با وجود اینکه حالش خوب نیست اما من بهش امیدوارم و فکر می کنم به راحتی می تونه نمره 6 در هر اسکیل را بدست بیاره.
محل برگزاری آزمون باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران واقع در خیابان 16 آذره 10 دقیقه تا میدان انقلاب فاصله داره، امتحان اسپیکینگ هم در برج نادر در نزدیکی میدان محسنی برگزار می شه!
یه نکته: آمار خانومهایی که برای امتحان اومده بودند تقریباً با آقایون برابری می کرد این یعنی نسوان محترم دارند همه جا از آقایون پیشی گرفته و عرصه را برای ایشان تنگ می نمایند.

دانش نامه لیسانس جوجو و ارشد میشولک(1)

2009-09-07T16:43:00.000+04:30

امروز علم و صنعت بودم برای گرفتن دانش نامه ارشد میشولک و لیسانس خودم، راسیتش یک هفته اس که می خوام برم هی می گم با تلفن ببین مدارک چی می خواد هرچی هم زنگ می زنم یا تلفن اشغاله یا کسی جواب نمی ده!
خلاصه توی سایت علم و صنعت رفتم یه سری مدارک را از توی اونجا استخراج کردم:
برای خودم: تسویه حساب با صندوق رفاه، دانش نامه موقت، سوابق کاری (که مال من کامل بود و هزینه ای نداشت) و 6 تا عکس
برای میشولک: تسویه حساب صندوق، دانش نامه موقت و آها یه مورد دیگه که نه توی سایت گفته بودند و نه جایی خونده بودم، یه نامه ای بود روی دانش نامه لیسانس مبنی بر نحوه تسویه حساب دوره لیسانس که باید اونا با خودم می بردم خب چون خونمون نزدیک علم و صنعته رفتم آوردم و خلاصه دانشنامه و ریز نمرات خودم و میشولک را دوتایی با هم به جریان انداختم.
به گفته خودشون تا 15، 16 روز دیگه هر دوتا حاضر می شوند، نکته جالب که باهاش حال کردم این بود که با اطلاعات نسبتاً کاملی که داشتم مدارکم سریع کامل شد . در عرض 3 ساعت مرخصی پروسه دانش نامه من و همسرجان به جریان افتاد.
علم و صنعت دانشگاه 80 ساله, حس عجیبی منو گرفته بود رفتم دانش نامه ام را از جایی (دقیقاً همان سالن با همان فضا و همان قیافه فقط روی میز کارمندها کامپیوتر سبز شده بود) بگیرم که 14 سال قبل برای ثبت نام رفته بودم و شاید اون موقع هم به امروز فکر می کردم ولی اصلاً تصور امروز را نمی کردم که مدرک خودم و همسرم را همزمان با هم بگیرم!
علم و صنعت سبز سبز بود قافل از اینکه رییس جمهوری از توش بیرون اومده که با رنگ سبز دشمنه، دانشکده عمرانی که توی دانشگاههای ایران تک بود و همه آرزوش را داشتند برای چند سال میزبان کسی بوده که وقتی بهش فکر می کنم نفرت سراسر وجودم را می گیره که همچین آدمایی که جاشون حتی توی دانشگاه هم نیست حالا به کجا ها که نرسیده اند!
یه نکته نمی دونم چرا کارمندهای دانشگاه ها و ادارجاتی که با دانشجوها سر و کار دارند عموماً آدمهای خاص و می شه گفت بد اخلاقی هستند، این خانومه که مسوول پرونده منه باور می کنید وقتی حرف می زنه دهنش حرکت نمی کنه و لبهاش تکون نمی خوره! یه خانوم حدوداً 50 ساله اخمو که با صدای آهسته حرف می زنه اون هم با لبهایی که حرکت نمی کنه، خودتون تجسم کنید چی می شه!!!
اعتراف می کنم که در میان احساسات و غرایز متضاد ناشی که درونم را فرا گرفته بود دلم برای دانشگاه تنگ شده بود دوست داشتم ادامه تحصیل می دادم حداقل فوق را می گرفتم آخه آدم که بش از یکبار عمر نمی کنه می کنه؟!
یادش بخیر اون مدتی که اونجا بودم، چقدر خاطرات تلخ و شیرینی دارم مطمئناً استرس شبهای امتحان، دل پیچه ها، بی خوابی ها، اسهال ها (لعنتی شبهای امتحان اسهال عجیبی گلاب به روتون می گرفتم)و ........تابلوتر از بقیه خاطرات، توی ذهنم قرار دارند، راسیتش این استرس وحشتناک و کوفتی من هنوز که هنوز هم درمان نشده.
اما چقدر زود اون ایام گذشتند و به زودی فصل دیگری در زندگی من رقم خواهد خورد: مهاجرت

وبلاگهای مهاجرت به استرالیا

2009-08-29T10:54:00.001+04:30

مطالعه وبلاگهای دوستانی که در حال مهاجرتند یا مهاجرت کرده اند خیلی مفیده، چون باعث می شه از خیلی از دوباره کاری ها و اطلاف وقت و هزینه زیاد جلوگیری بشه به عنوان نمونه این دوست عزیز توی وبلاگشون توضیح ارزشمندی داده اند که بعد از دریافت دانش نامه باید به وزارت علوم برای مهر و تایید آن وزارتخانه رجوع کرد چون بدون تایید آنها دارالترجمه قبول نخواهد کرد.
این دوست عزیز حتی اشاره کرده اند که باید برای تایید دانش نامه و ریز نمرات به کجا و پیش چه کسی باید رجوع کرد.
وبلاگهای به درد بخوردر این زمینه تعداد محدودی هستند که برخی از دوستان اقدام به نگارش آن کرده اند ولی خب با تولد فروم های زیر آسمان استرالیا و ماگرنت هلپ مهاجران محترم کمتر اقدام به ارشاد کرده و بیشتر به ثبت وقایع می پردازند.

دانش نامه

2009-08-27T14:29:00.004+04:30

دانش نامه رسید
بله دانش نامه لیسانس میشولک با تلاش ها و پیگیریهای مداوم از مشهد دریافت شد، پایان نامه همراه با ریز نمرات.
جا داره از آقای جلیل ق. برادر نحترم همکار عزیزمان آقا جلال تشکر جانانه بنماییم.
البته من نمی دونم حتماً باید لیسانس باشه یا فوق باشه بهتره؟
حالا نوبت CDR و آیلتسه!
خداکنه این آیلتس لعنتی پاس بشه تا حداقل برای اسسمنت مشکلی نداشته باشیم.

یک قدم مانده به دریافت دانش نامه

2009-08-24T11:09:00.000+04:30

سلامی دیگر
الان که این مطلب را می نویسم بیست و چند روز مانده به امتحان آیلتس میشولکه! من که اگرچه بهش ایمان دارم اما استرس شدید گرفتم، البته خودش که خیلی با اعتماد به نفسه و محکم داره در مورد فعالیتهای بعد از گرفتن آیلتس صحبت می کنه. به هر حال دعا می کنم بتونه نمره بالای 6 برای هر skill را بیاره.
این وکیل دانش نامه میشولک هم داره کارش را خوب انجام می ده ظاهراً دیروز تحویل گرفته و همون موقع هم پستش کرده اون هم سفارشی از مشهد به تهران. راسیتش خیلی خوب و راحت پیش رفت، اون خانومه توی دانشگاه فردوسی خوب کارش را انجام داده بود، زود طبق وعده ای که بهمون داده بود تهیه دانش نامه و ریز نمرات را به جریان انداخته بود، مدارک ناقص را هم دقیق تعیین کرده بود به هر حال وقتی وکیلمون رفته بود اونجا همه مدارک تکمیل بود.
وکیلمون هم علی رغم گرفتاریهاش آخر هفته پیش رفته بود دانشگاه و مدارک را تحویل داده بود گفته بودند فردا بیا تا برآرود کنیم چقدر باید پول بدهی!
راستی ما نزدیک دو سال و نیم سابقه غیر بیمه ای هم برای میشولک ردیف کردیم که جمعاً نزدیک سه سال و نیم شد، برای باز خرید بقیه سنوات هم یعنی اگه از هشت سال کم کنیم چیزی حدود پنج سال و نیم باقی می مونه و برای این مدت هم چیزی حدود 392000 تومان پرداخت کردیم به نظرم خیلی خوب بود چون من توی یه سایتی خوندم که سال هفتصد هزار تومانه که خیلی می شد.
من هم چهارصد هزار تومان با هزینه پست به حساب همکارم ریختم و ایشون هم زحمتشو کشید و به حساب دانشگاه واریز کرده بود. مدارک را هم تحویل و دیروز پست کرده بود.
اما CDR که داره منو می کشه!

قدم سوم

2009-08-11T17:51:00.000+04:30

شک داشتم این مرحله را یک قدم به حساب بیارم، یک نیم قدم شاید هم کمتر، به هر حال اسمش را گذاشتم قدم سوم!
به برادر همکارم وکالت دادم یعنی میشولک وکالت داد که بره به جای ما مدرک دانش نامه را با ریز نمرات بگیره، برای اینکار رفتیم محضر. فقط فتوکپی شناسنامه وکیل باشه کافیه، نیازی نیست خودش باشه! فقط میشولک بود با کارت ملی و شناسنامه اش، یه وکالت خیلی ساده بهش دادیم 4 خط نوشته بود که آقای جلیل.ق می تونه به جای ما بره مدارک را بگیره پی گیری کنه و به جای ما پرداخت کنه، هزینه اش هم شد شانزده هزار تومان خیلی سریع هم انجام شد.
از طرف دیگه چک کردیم تاییدیه تحصیلی دیپلم میشولک رسیده بود مشهد، چند تا گواهی استخدامی هم جور کردیم که بابا ایشون زمانی که تحصیل نمی کرده کار می کرده و در حال خدمت به این دولت مقدس بوده!
قدمها به کندی و خیلی آرام پیش می ره

سفر به استانبول

2009-08-02T23:10:00.003+04:30

می خواستیم یه سفر 4 روزه ترتیب بدیم آخه چون میشولک تازه رفته سر کار نمی شد یه مدت طولانی یعنی چهار روز مرخصی بگیره برای همین هم اون هفته که دوشنبه اش تعطیلی بود زدیم رفیتم استانبول.
عجب شهر قشنگیه این استانبول! اون تنگه بسفر و اون خلیجش واقعاً خوشگله، خونه ها همه با سقف شیرونی و به رنگ نارنجی، کشتی های مسافرتی خوشگل، لامسب آدم حیرون می موند که چجوری اینهمه از اینها توی این تنگه لعنتی هست اون وقت یه دونه از اینها توی بندر عباس نبود که باهاش بریم قشم، سوار اون لنجهای فکسنی شده بودیم که وقتی پیاده شدیم حالمون داشت به هم می خورد از بس اون لنجه تکون خورده بود
میدون تقسیم و خیابون استقلال که بی شباهت به واکینگ استریت پاتایا نبود هم دیدنی بودند، عجب مترویی داره این شهر مجهز نرم، کم صدا ساخت آلستوم (البته تو کشور ما هم هست که برادر محسن از چین زحمتشو کشیده)
اونجاهایی که ما برای زیارت رفتیم:
میدون تکسیم
خیابون استقلال، این خیابون از میدون استقلال شروع می شه
مسجد سلطان احمد
مسجد ایا صوفیا (که فکر کنم همه اسمشو شنیده باشند)
توپ کپی (Top Kopy) یه قصر قدیمیه که به موزه تبدیل شده خیلی دیدنیه
جزیره بیوک آدا، کشتی که سوار شدیم تا رفتیم اونجا خوب بود اما برای ما که توی پاتایا به اون جزایر Kohl an رفته بودیم اصلاً جذابیت نداشت فقط رفتیم درشکه سوار شدیم یه چرخی خوردیم و ناهاری هم خوردیم تاریخی (بعداً می نویسم) و برگشتیم
اما برای شاپینگ:
خیابون تکسیم را فقط ببینین
عثمان بی خوبه (فقط یه خیابونه)
مرکز تجاری جواهیر (باید شانس بیارین به فروش قوث العادهه جنسهای مارک دار بخورین که توپ توپه)
مرکز تجاری اولریوم اینجا هم فقط جنسهای مارکدار هست البته تحت لیسانس که اگه بگردین اجناس خوب هم پیدا می کنین
یه شب هم با یک کشتی که فقط ایرانی ها توش بودند رفتیم روی تنگه خیلی خوش گذشت این کشتی به اجاره توری بود که توی استانبول ما را ساپورت می کرد (اسمش سفیرانTravel بود) خلاصه خانومهای ایرانی چه می کردند، واقعاً نشون دادند که مثل فنری هستنند که از زیر فشار رها شدند وصد البته من بهشون حق می دهم.
و اینجا بود که متوجه شدم هنوز از زیر شست و شوهای مغزی به ط.ور کامل رها نشده ام و البته چقدر از خودم شرمنده شدم که دیدم هنوز در مورد اون آقایون و خانومها دارم بد فکر می کنم! و منتظرم بعد از اون دنسینگ اعمال شنیع دیگری شروع بشه
البته یه صحنه دیدم که به خودم خیلی امیدوار شدم:
یه آقایی روی صندلی روی عرشه کشتی نشسته بود و داشت می می نوشید فکر کنم با دز بالا بود چون جرعه جرعه و خیلی به سختی پایین می داد، خب نوش جونش اما خانمش روبروش ایستاده بود و به نرده های کشتی تکیه داده بود به طوریکه پشتش به آقاهه بود، جالبه که خانمش با مانتو و روسری و حجاب کامل بود در این لحظه بادی اومد و مانتوی خانوم را بالا برد اما اون آقای با کمالات و با غیرت اجازه نداد که اسلام به خطر بیافته و سریع با یک دست گیلاس را گرفت و بادست دیگه مانتوی خانوم را مرتب کرد!
راستی اگه خواستین غدا بخورین یه سر رستوران "پهلوان کوفته" برین اول خیابون تکسیم سمت چپ، اوناع کوفته ها دلمه ها، کبابها تقریباً همشون به مذاق ما سازگارند
باید بپذیریم که در بعضی موارد هنوز گاو تشریف داریم.
خب اینها هم چندذ تا عکس دست چینه از استانبول:
میشولک و جوجو در استانبول

2009-07-30T17:06:00.000+04:30

در مورد این دورازه طلایی آسیا حرفی نمی زنم شرایط خاضع اینها بهتر بود، اگر چه گفته بودند CDR را می نویسند ولی خوب صلاح دیدم خودم بنویسم راه حل بهتری خواهد بود. البته هنوز برای قرارداد دست نگهداشته ام.
با کمک ابی موفق شدم برای زمانهایی که میشولک بیکار بوده هم سابقه کار تهیه کنم که البته بیمه ای نیست! ظاهراً تنها شرط ارائه سابقه کار این هست که با زمان تحصیل در مقطع زمانی بالاتر نباید تداخل داشته باشه.
احتمالاً به برادر همکارم وکالت بدیم که ایشون بره دنبال کارهای میشولک برای دریافت دانش نامه و مدرک تحصیلی، این هم از مزایای این هست که نیازی نیست برم مشهد دنبال اینکار! که ظاهراً بیش از چند بار باید رفت دانشگاه.
راستی تا یادم نرفته ابی رفت کنیا، آره به همین راحتی رفت که با جیب پر برگرده و برای رفتن به اونور مشکل مالی نداشته باشه، راسیتش من روش حساب کرده بودم برای نوشتن CDR ولی خوب خیلی سریع، بی خبر و یهویی رفت.
زبان: با کلاس خصوصی شروع کردم با یه آقایی به نام لسانی که دانشجوی فوق زبانه، تا حالا 5 جلسه رفته ام به نظرم خوبه، برای من بهترین راه حله! امیدوارم تا یه سال دیگه به حد آیلتس بالای 7 بتونم برسم.
راسیتش رفتم توی کلاس عمومی توی یه موسسه چسبییده به خونمون، ولی وقتی رفتم توی کلاس همه 15 سال از من کوچک تر بودند، دیدم اصلاً سودی برام نداره، اونهم بچه هایی که توی اون سطح بودند که باید مثل بلبل حرف می زدند 2 تا جمله درست و حسابی نمی تونستند بگند!
بالاخره CDR را دارم با سلام و صلوات شروع می کنم ابی برای من CDR خودش با نمونه ای که آژانس مهاجرتی بهش داده بود را فرستاد قبل از اینکه بره کنیا، چند تا نمونه هم توی سایت مایگرنت هلپ دانلود کردم، البته به نظر من اونقدرها هم که همه می گند سخت نیست فکر کنم من سالها کار تهیه مدرک را انجام داده اماینجوری باشه، خلاصه همه چیز مهیاست برای من مونده یه مورد، اونهم موضوعات سه تا پیزود! خنده داره نه!

دانش نامه، ریز نمرات و مدرک پیش دانشگاهی

2009-07-16T13:45:00.001+04:30

هفته پیش با دانشگاه فردوسی تماس گرفتم برای دریافت مدرک لیسانس همسرجان که مدارک ذیل نیاز بود:
1) گواهی اشتغال به کار برای هشت سال، به اداره فارغ التحصیلی خطاب به مدیریت آموزش
2) تسویه حسابهای صندوق رفاه
3) گواهی موقت
4) تاییدیه مقطع پیش دانشگاهی که برای اینکارباید برم دفتر پستی، درخواست تاییدهی پیش دانگاهی بدهم که یه فرم می ده باید پرکنم و پست کنم که آموزش و پرورش تاییدیه بفرستد به دانشگاه فردوسی اینکار حدود 1 ماه طول می کشه به سلامتی!
چقدر کاغذ بازی جلی الخالق!
یه مورد دیگه یه وکیلی به اسم دانیال اسکندری برخلاف خاضع CDR هم می نویسه با همان قیمت! امیدوارم این هفته یا هفته دیگه بتونم قرارداد ببندم.
----------------
آخر هفته پیش گلپا بودم، رفت مدرسه پیش دانشگاهی میشولک اصل مدرک را گرفتم البته ففط به پدر یا مادرش می دادند ولی خوب بنده با مادرم رفتم و ایشون همه که دیگه همه جای دنیا شاگرد دارند! من هم به جای همسر امضاء زدم.
بعد باید می رفتم دفتر خدمات ارتباطی یه کپی از روش گرفتم، یه فورم اونجا وبد پر کردم و 3400 تومان هم سولفیدم و تمام. پست شد رفت در حالیکه کل جریان کمتر از 45 دقیقه طول کشیده بود! خوب فرق شهرستان با تهران در اینه دیگه!
قرار بود چهار شنبه پیش برم مشاوره پیش این وکیله اما، خورد به تعطیلی آلودگی هوا و نتونستم برم دیروز که زنگ زدم می گه ما فقط یه روز دیگه می تونیم به شما وقت بدیم! البته من نتونستم بهشون زنگ بزنم اما .................خب اونها هم خوب مشتری مداری نکردند دیگه! یه خورده بهم برخورد!
بالاخره سه شنبه وقت گرفتم، خدا بده شانس چقدر برای بعضی ها ساخته!

سبز سبزم ریشه دارم

2009-07-03T12:48:00.004+04:30

سبز سبزم ریشه دارم
یادش بخیر سریال خانه سبز، با بازی مرحوم خسرو شکیبیایی!شاید اون زمان هیچ کس فکر نمی کرد یه زمانی یه نهضتی توی این مملکت راه بیافته که اسمش نهضت سبز باشه و بانی اون "میر حسین موسوی"! و از همه عجیب تر علیه رهبر هم موضع بگیره!
در پاسخ به فراخوان وبلاگی دوستان بنده هم دعوت ایشان را لبیک گفتم

قدم دوم

2009-07-01T14:41:00.003+04:30

اومد بنویسم قدم اول، یاد افتاد قدم اول ثبت نام آیلتس بود!
پس نوشتم قدم دوم، حالا چی بود؟ تسویه حساب با صندوق رفاه دانشجویان، مکان نزدیک مهدیه تهران، یعنی از ایستگاه مترو 100 متر به سمت غرب توی خیابون شهید بهشتی که بری می رسی به ابتدای خیابون پاکستان به سمت شمال، نبشش هم یه پمپ بنزینه، 20 متر می ری بالا اولین کوچه سمت چپ، تابلوش پیداست.
چیزهایی که باید با خودت ببری: ته فیشهایی که پرداخت کردی! و مدرک دانشنامه موقت (البته این بیشتر برای اینه که یارو دبه نکنه) اگه فیشها را تاحالا پرداخت نکردی بهت توصیه می کنم به ترتیب برو پرداخت کن یعنی از اولی به بعد ، تاریخ پرداخت اصلاً مهم نیست! من 4 سال از مهلت آخرین فیشم گذشته بود یارو ته آخرین فیشی که پرداخت کرده بودم دور بدهیش یه خط کشید گفت این را ببر پرداخت کن، یعنی هیچ جریمه ای نداشت حالا من از 300 تومان 200 تومانش را داده بودم و مونده بود 100 تومان، البته 100 تومان 3 سال پیش کجا و 100 تومان حالا کجا! کلاً پشیمون شدم چرا اون 200 تومن را به وقت بردم دادم!
راستی باید آدم خوش شانس باشه تا تو کارش گند بالا نیاورده باشند! تسویه حساب خودم را 30 ثانیه ای گرفتم اما همسر جان را، نمی دونید چه گندی زده بودند که یک ساعت تموم می رفتم بالا و پایین تازه شانس آوردم خانوم ملک لو تازه از مرخصی اومده بود و سرحال بود و کار منو انجام داد و گرنه یکیشون داشت منو می فرستاد دنبال نخود سیاه که برو دانشگاه بگیر، فقط یه نمونه از کارهاشون را بگم که به جای اینکه دفترچه اقساط بانک تجارت به من بدهند دفترچه بانک ملی را داده بودند!!!!
حالا باید دنبال ریز نمرات و دانشنامه میشولک برم، کجا؟ دانشگاه فردوسی یعنی مشهد!
کارهایی که انجام دادم که لازم نشه برم مشهد، تماس گرفتم با دانشگاه یه خانوم مهربونی به نام اسدی شماره دانشجویی و اسم میشولک را پرسید و گفت فردا یعنی امروز ساعت 1 زنگ بزنم که بگه چه مدارکی می خواد، ولی امروز هر کاری می کنم تلفن نمی گیره! شانسو میبینی تو را خدا
یه مورد دیگه در مورد وکیل توی این هفته یا هفته دیگه می ریم قرارداد می بندیم، با کی؟ با خاضع یا دانیال اسکندری ، البته اسکندری شانس بیشتری داره، چون با همون مبلغ CDR هم برامون می نویسه حتی اقساط پرداخت دستمزدش هم راحت تره.
راستی میشه از پروژه های تحصیلی هم استفاده کرد! شانس خوبیه

تاثیر حوادث اخیر در زندگی ما

2009-06-18T16:22:00.003+04:30

تاثیر حوادث اخیر در زندگی ما
ما تصمیم داشتیم خونه مون را عوض کنیم آخه لعنتی سقفش دوباره آب داد انگار یه جوری با زبون بی بونی داره به ما میگه بابا بذارید برید دیگه از اینجا وقتشه الان.
از طرف دیگه فکر می کردیم میرحسین میاد تغییراتی توی سیستم وام دهی برای مسکن می ده اونوقت خونه یهو می کشه بالا و باز دوباره ما سرمون بی کلاه می مونه!
اما با حوادث اخیر ما دریافتیم که باید کلاً حواسمون را بیشتر جمع کنیم دیگه به اینجا فکر نکنیم و تمرکزمون روی اون طرف باشه!
الان مشکل اصلی مون آیلتس میشولکه (و در قدم دوم منه) و بعد CDR!
می خوام با ابی صحبت کنم و یکی را پیدا کنم که برام CDR را بنویسه چون من اصلاً وقتش را ندارم!
از دفتر خاضع هم زنگ زدند می گند چون شرایط شما خوبه سریع کارتون جلو می ره و تا دریافت آیلتس کلی کارتون جلو میافته!
ما تا چند روز پیش اولویت اولمون تعویض خونه و بعد اقدام برای مهاجرت بود ولی فکر کنم به زودی تصمیم بگیریم برعکسش کنیم.

این شرایط به کجا منتهی می شود؟

2009-06-18T15:32:00.000+04:30

نوشتن چقدر سخته!

واقعاً فکر نمی کردم نوشتن یک صفحه یا در واقع به وجود آوردن یک مخلوق اینقدر سخت باشه، حالا فکرشا بکنیم ببینید خدا چی کشیده اینهمه آدم به وجود آورده!

خب حالا که هر بلاگری مطلبی توی سشایتش در مورد انتخابات گذاشته من هم به نوبه خودم یه مطلبی می ذارم که خالقش کسی نیست به غیر از خود من:

من از اول به این عقیده بودم که اگه میرحسین بیاد اون هم میشه یکی مثل خاتمی، فقط یه سوپاپ اطمینانه، برای اینکه یه چند وقتی مردم به یه آرامشی برسند تا بعد از اون دوره سیاه محمود مردم یهو فکر شورش و اعتصاب به سرشون نزنهو. همین طوری هم هست برادر یعنی اگه میر حسین اومد فکر نکنیم که حالا می تونی دست دوست دخترت را بگیری و با دست دیگرت قوطی آبجو یا ویسکی دست بگیری و توی خیابون ولی عصر قدم بزنی نه این جوری نیست. فقط شاید گشت ارشاد قیافه اش عوض بشه، دیگه شاید از هولوکاست چیزی نشنوی شاید هم تا یه چند وقتی اروپاییهای موطلایی بیشتر بیاند ایران همین در همین حد.

مطمئناً:

با آمریکا رابطه اقتصادی برقرار نخواهد شد.

اقتصاد ایران بر اساس همون نفت برنامه ریزی می شه

تورم یهو از 25% به 10% نمی رسه

خونه 60 متری من توی تهرانپارس به 100 متر در جای بهتر تبدیل نمی شه

پای اجناس چینی از این کشور بریده نمی شه

و ...

اما خب نهایتاً نتیجه انتخابات جوری بود که حتی خوشبین ترین هوادار اح.مدی نژاد هم فکر نمی کرد آمار اینجور ناشیانه! بیرون بیاد.

و حالا اعتصاب، تظا.هرات، راه.پیمایی، لبا.س شخصی، چماق، کتک کاری، حمله به کوی دانشگاه، فیل تر یتگ، تخریب اموال مردم، بسی.ج و .... اینها کلماتی هستند که هر روز می شنویم و منتظریم ببینیم چه اتفاقی جدیدی در اون روز میافته. این روزها اینقدر حواث تلخ دیدیم و شنیدیم که دیگه اعصاب برامون نمونده.

من به نوبه خودم فقط آرزومندم اینقدر جلو بره تا یکی از طرفین قدرت شکست بخوره اینجوری خون جوونایی که کشته شدند به هدر نمی ره. واقعاً پست فطرتیه، حمله به کوی دانشگاه به جوونهایی که آینده ساز این مملکتند و توی این مملکت با این شرایط سخت توی اون خوابگاه های فکسنی دارند زند گی می کنند (الان که یادم میاد حقم می گیره). خوابگاهایی که دانشجوها توی اتاقهای 4 نفره و 5 نفره زندگی می کردند اون وقت دیوارها را بالا می بردند روش ایرانیت می ذاشتند که یه وقتی خانومها از اون طرف این طرف را نبینند یا آقایون از این طرف اون ور را دید نزنند واقعاً قباحت داره.
من موندم این وضع تا کجا ادامه خواهد یافت، هنور دم میرحسین گرم که مثل خاتمی نزد گاراژ و یه جورایی از حق و حقوق مردم دفاع کرد اگر چه تا حالا هم به نتیجه نرسیده اما پته اشون را خوب انداخت روی آب. پس در انقلاب آسمانی با مردان آسمانی مثل محمود با اون قیافه ک.یری تقلب هم میشه؟ آره داداش می شه

آنچه که من را از مهاجرت پشیمان خواهد کرد!!!

2009-05-27T15:10:00.000+04:30

این موضوعی که توی وبلاگهای مختلفی در موردش صحبت شده اما نظر من:

1) مهمتر از هر چیزی آزادیه

آزادی نه اون چیزی که هر کاری که دلت خواست بکنی، به نظرمن آزادی یعنی اینکه هر کاری که دلت خواست بکنی به شرط اینکه "آزادیه دیگران را به خطر نندازی"

آزادی یعنی اینکه نگران نباشی اگه پلیس با اون قوطی که توی صندوق عقبه بگیرتت ممکنه چه بلایی به سرت بیاره، یعنی اینکه اگه با خانومت داری از جلوی گشت ارشاد رد می شی نگران نباشی که طرف نثل هاپو بهتتون گیر بده و .....

2) امنیت

امیدوارم:

یه روزی برسه که کسی نگران پارک کردن ماشینش حتی برای دو ساعت توی خیابون نباشه

اگه رفتیم پارک نگران مزاحم های دور برمون، چشمان حیض و دریده ولگردهای حشری، فروشندگان مواد مخدر و .... نباشیم

اگه همسرم یا خواهرم شب خواست بره بیرون نگرانش نباشیم

توی روزنامه نخونیم تجاوز دسته جمعی، گروگانگیری، آدم ربایی ، قتل، جنایت، رابطه نامشروع خیانت و ....

3) تورم

آقا مردم از بس نگران گرونی خونه، لوازم مصرفی روزانه، دارو و ... بودم واقعاً این ملکت داره به کجا می ره؟ هر چی هم می گذره با هر دولتی و جناح چپ و راستی بهتر که نمی شه هیچ بدتر هم میشه

4) پیشرفت

یه نمونه کوچیکش خونه است که خیلی ناراحتم که نتونستیم خونمون را تبدیل به احسن کنیم! با این تورم برای پیشرفت و آرامش در هر بخش از زندگی باید جنگید و این یعنی آرامش بی آرامش

5) ترافیک

بدون شرح فقط اینو بگم که داره منو دیوانه می کنه

6) ده ها دلیل ریز و درشت دیگر که حتی به یاد اوردنش هم منو دپرس می کنه

متاسفم که به بهبودی هیچ یک از موارد بالا امیدی ندارم!

پس به غیر از مهاجرت چارهای دگر نیست

تولد میشولک

2009-05-24T08:35:00.000+04:30

امروز روز تولد بیست و هشت سالگی میشولکه
من هم با معرفی وبلاگ تولدشو بهش تبریک می گم:
میشولک عزیزم تولدت مبارک. ایشالله تولد سی سالگی ات در استرالیا

حس پیری

2009-05-20T11:56:00.001+04:30

1) چند وقتیه که وقتی تک شاخه های سفید موهامو توی آینه می بینم یا نقطه های سفید روی چونه ام که بعد از رویش ریش، سفیدی خودشون را به هم نشون می دند دپرس می شم احساس پیری می کنم وفکر می کنم چقدر زود پیر شدم. هر چی به خودم نقب می زنم که هی رفیق موی سپید خوش تیپیه فایده نداره که نداره! حس بدیه وقتی که فکر می کنی این مه ها و ریشها که تا دو سال پیش سیاه بودند و حالا سفید، دیگه به رنگ اولیشون بر نخواهند گشت!

2) دیروز رفتم دفتر مهاجرتی دکتر خاضع برای مشاوره، برخوردشون خوب بود، خب پای پول وسطه ولی خوب حداقل اینها شعورش را دارند که مشتری مدار باشند! فکر کنم با همین ها قرارداد ببندیم اگر چه توضیحاتی که در مورد CLS دادند به نظرم یه خورده جنبه تبلیغاتی داشت ولی بازهم به نظرم عقلانی صحیح بود.

3) اونها معتقدند که قرارداد ببندید تا کارها را وکیل با نفوذی که داره جلو ببره تا فقط بمونه مدرک آیلتسو کار از قرارداد تا اخذ مدیکال 16 تا 18 ماه طول می کشه، واقعاً اغواء کننده است

4) من هنوز به میشولک در مورد وبلاگ چیزی نگفتم ولی روز تولدش که سوم خرداد هست بهش می گم یه برنامه هایی هم در نظر گرفتم خرید کیک، کادو که ا... خواهد بود و ... امیدوارم مثل پارسال نشه که یادم رفته بود، خیلی ضایع شد

5) پروژه تبدیل به احسن خونه به شکست نزدیک شد، خیلی سخته که آدم هر چی جلوتر می ره فکر می کنه موفق تره ولی به یه همچین جاهایی که می رسه می بینه خیلی عقبه، با همه امکانات و دانش و حقوق ماهیانه و البته تفکر فنی می بینی هنوز سر خط هم نیستی و البته هرچی فکر می کنی می بینی آینده روشنی هم برات متصور نیست!

متاسفم

الهی شکر این مسائل هست که باعث می شه در مهاجرتمون تردید به دل راه ندهیم

وکیل بله یا نه؟

2009-05-14T13:03:00.000+04:30

بالاخره برای مهاجرت وکیل بگیریم یا خیر؟

این سوالی که از هر کی بپرسید مطمئناً پاسخ قطعی به شما نخواهد داد! اونقدر فاکتورهای اساسی و تاثیر گذاری است که هیچ دو نفری نظر یکسانی با هم خواهند داشت:

مهمترینهایی که من می تونم اسم ببرم اینهاست:

الف) بودجه، از نظر مادی در چه شرایطی هستید

ب) وضعیت خودتون: اگه کیس راحتی هستید نیازی به وکیل ندارید!

ج) وضعیت زبانتون: اگه اول کار هستید باید سایتهای مختلف به زبان انگلیسی را بخونید

د) چقدر دقت عمل دارید

ه) وقت هم خیلی مهمه کوچکترین اشتباهی ممکنه هزینه های مالی و البته زمانی به بار بیاره

و) وقتی هم که وکیل گرفتید اگه خوب انتخاب نکرده باشید تازه دردسرهاتون برای این پروسه دراز مدت شروع می شه

ز) انتخاب وکیل هم خیلی سخته، عضو MIA و MARA باشه، سوابق خوبی داشته باشه، پیگیر باشه، راحت بشه باهاش تماس گرفت، جوابتو بده و ....

ح) اینها تازه چیزهایی بود که من الان به ذهنم رسید ولی واقعاً فاکتورهای اساسی زیادی هست که من الان 2 ماه درگیرشم

اما در مورد خودمون:

من اول فکر می کردم چون شرایطمون خوبه نیازی به وکیل نیست اما بعد از گذشت چند وقت وقتی دیدم اینجوری هم وقت خودم خیلی گرفته می شه و هم یه ذره ریسکیه والبته وقتی برای چیزی پول بدی برات مهم میشه، تصمیم گرفتم خودمون را در برابر کار انجام شده قرار بدم تا وسط کار پشیمونی به همون دست نده! البته ما زمان خیلی برامون مهمه

پس از تحقیقات بسیار توی 3 تا سایت اطلاعات خودمون را وارد کردیم اما یکیش مربوط به ناصر شمیم، دانیال اسکندری و آخریش ناصر خاضع.

من در خصوص وکیل اطلاعات زیادی از سایتهای زیر آسمان استرالیا و migrant help به دست آوردم و پیشنهاد می کنم اگه کسی اطلاعات خواست یه سری هم به اونجا بزنه! اما اونجا آدم باید مواظب باشه که در اطلاعات ضد و نقیض بتونه به یه جمع بندی برسه و دچار سردرگمی نشه.

اما ما احتمالاً ناصر خاضع را انتخاب کنیم چون اولاً ابی باهاش قرارداد داره دوماً سایت به قول دوستان دینامیکه و خوبی که داره اینه که با یه user name و Password شما به مراحل کاریتون دسترسی دارین نو یازی نیست خیلی نگران اطلاعات ارسالی و نحوه و زمان ارسالش باشین. ما هفته آینده یه قرار مشاوره باهاشون داریم!

میشولک دیروز امتحان دوره آیلتس داد و قبول شد اما مشکل زمان دوره است 5 روز در هفته روزهای زوج 6 تا8 و روزهای فرد هم 4 تا 8 که اصلاً با کار میشولک جور در نمیاد!

قراره یه مشورت با ابی بکنیم و با دوستانی که آیلتس گرفتن ببینیم تا 3 ماه باقی مونده چکار می شه کرد!

ابی کیست؟

2009-05-10T10:59:00.001+04:30

امروز می خوام "ابی جان" را معرفی کنم، راسیتش ما 4 ، 5 تا دوست هستیم که سابقه رفاقتمون و صمیمتمون به اول راهنمایی بر می گرده. من اون موقع 11 سالم بوده و الان 31 سالمه یعنی 20 ساله که با هم دوستیم،اوووه 20 سال خـــــیلیـــــــه!!!
توی این مدت با هم مسافرت رفتیم اردو رفتیم مهمونی رفتیم، دعوا کردیم، آشتی کردیم و .... و حالا که متاهلیم با هم رفت و اومد خونوادگی داریم، این دوستان قدیمی و کهنه عبارتند از من، حمید، میثم، رضا (این یکی فاصله اش با ما زیاد شده) و ابی (ابراهیم). ما دوستای صمیمی هر ماهی یکبار، دو ماهی یکبار دور هم جمع در یک مهمونی شام دوره هم جمع می شیم و بگو و بخند، تنها کسی که بچه داره میثمه، یه پسر که کلاس دوم ابتداییه و خیلی خیلی مودبه و معلومه در تربیتش خیلی دقت شده.
ابی تنها دوست مجرد (بخونید عاقلتر) ماست وقتی من خونه مجردی داشتم و تنها زندگی می کردم آخر هفته میومد پیشم، اون پیش خواهرش زندگی می کرد و برای خواهر زاده هاش که پدرشون را از دست داده بودند پدری می کرد. یادش بخیر آخر هفته ها ایامی داشتیم بازی (کامپیوتری) می کردیم، چت می کردیم و ... اینها خلاف بزرگهای زندگی ما بود. حالا کعه فکرشا می کنم می بینم ما چقدر آدمای صاف و ساده ای بودیم که با وجود خونه و خالی و موقعیت و امکانات دست از پا خطا نکردیم. و البته چقدر سریع گذشت اون ایام.
خداییش این ابی خیلی خیلی آدم بی شیله پیله و کار درستیه شاید برای همینه این همه سال با هم دوستیم و همو رها نکردیم.
ابی بعد از فارغ التحصیلی نزدیکترین و صمیمی ترین رفیق من بوده و هست اگرچه مدتی را از هم دور بودیم ولی دست روزگار به نظر می رسه آینده ما را به هم گره زده و ما به هم نزدیکتر خواهیم شد.
اون سالها است که در آرزو و تلاش برای مهاجرته اما مقصدش کجا بود کانادا. می رفت سایت ماهشهر عسلویه کار می کرد بعد میومد می ریخت توی حلق این آموزشگاه کیش، تا پولش که تموم می شد دوباره می رفت سایت. بالاخره آیلتسش را گرفت اما برای کانادا باید 5 سال دیگه هم صبر می کرد به عبارتی هر بار که شرایطش جور می شد قوانین هم عوض می شد.
جالبه که همه نصیحتش می کردند که این چه کاریه تو می کنی ولی اون دلیلهای خاص خودش و تصمیمش را داشت.
خب حالا یک سال و خورده ایه که مقصد عوض شده کجا: استرالیا
حالا کفه فکرشا می کنم با خودم می گم شاید اگه اون موقع ها که من مجرد بودم هدفش را تغییر می داد من هم همراهش می شدم ولی تقدیر چیز دیگه برای من و اون خواسته بود.
اون الان وکیل گرفته با خاضع قرارداد بسته و اسس شده و من چند ماهی از اون عقب ترم. اما هدفمون یکیه و هرچی باشه برای هم دیگه به پوئن مثبتیم.
در آخر امیدواریم در اون سر دنیا هم دوستی هامون مثل امروز ادامه داشته باشه.
ابی دوست داریم

پشت دیوار آیلتس

2009-04-29T17:38:00.001+04:30

آنچه که مسلمه است مهمترین مانع در سر راه ما آیلتسه، خب ما یه زرنگی 2 سال پیش کردیم ، میشولک اون چند ماهی که بیکار بود رفت کلاس زبان تا حد Advance خوند بعدشم Landmark را با معلم خصوصی ادامه داد و وضعیتش فعلاً که خوبه.
برای امتحانش ثبت نام کردیم تو سایت تهران آیلتس که افتاد توی شهریور با لجبازی تمام آکادمیک نوشت گفت شاید بخوام بورس بگیرم!
امیدوارم چون محل کار جدیدش نزدیک آموزشگاه کیشه بتونه دوره های آیلتس هم بره و یه ضرب نمره بالای 6 را توی هر 4 تا بخش بگیره.
البته خب منم یه کارایی باید انجام بدم مثل تهیه CDR یا اون 3تا اپیزود. بــــــــــــــــلــــــــــــــه راه درازی در پیشه!!!
مهمترین مشکل الان خودمم که نمی دونم از کجا شروع کنم و چطوری ادامه بدم از یه طرف باید تا دیروقت سرکار باشم از یه طرف دیگه حوصله سرکلاس رفتن و سر و کله زدن با جوون تر ها را دیگه ندارم از طرف دیگه اگه بخوام خودم کار کنم خیلی باید برنامه ریزی دقیقی داشته باشم که یه خورده با زندگی متاهلی جور در نمیاد.
----------------
چند روزیه هوای تهران خیلی دلپذیره ، بارون میاد و هوا لطیف لطیفهT شده مثل اروپا

شغل جدید

2009-04-23T15:00:00.001+04:30

بالاخره میشولک به شرکت ما اومد! بعد از 2 سال تلاش من همسرجان از شنبه به شرکت ما البته در محل دیگری به غیر از اینجا که من هستم خواهد اومد.

خیلی جالبه دقیقاً همون جایی می ره که من 8 سال پیش بودم توی همون ساختمون توی همون طبقه. اون زمان اصلاً به ذهنم خطور نمی کرد که یه روزی همسر من توی همون جا مشغول کار می شه!!! و رئیسش کسیه که من از 8 سال پیش می شناسمش، با هم دوستیم و البته برای یک ماه رئیس خود من هم بوده.

Fabna چیه؟

فبنا از دو اسم ناصر و فریبا گرفته شده و بر وزن اسم شرکتی هم هست که ما الان 2 نفری در اون شاغل هستیم! به نظر خودم ابتکار جالبی بود.

سلام بر دنیای جدید

2009-04-23T12:07:00.000+04:30

سلام بر دنیای جدید

این اولین پست ماست، طبق قراری که من (جوجو-ناصر) و همسرجان (میشولک-فریبا) گرفتیم این وبلاگ را ایجاد کردیم تا پروسه^ء کاری که شاید به بیش از 2 سال به طول خواهد انجامید را در این جا بنگاریم تا دچار روزمرگی نشویم و هدف نهائیمان را فراموش نکنیم.

ما نورورز امسال تصمیم گرفتیم که به استرالیا مهاجرت کنیم، تصمیمی بزرگ در زندگی امان، تصمیمی که اگر موفق شویم مسیر زندگی مشترکمان را به طور کل تغییر خواهد داد. البته باید موفق شویم.!

ما در این وبلاگ بیشتر خاطرات و تجربیات خود را ثبت خواهیم کرد تا شاید رهنمودی و راه حلی برای سایر دوستان هم باشد و از راهنماییهای دوستان هم بتوانیم استفاده کنیم.

تا جائی که من توی اینترنت گشتم دوستان دیگری هستند که در وبلاگهای خود مراحل این امر خطیر را به طور مفصل نگاشته اند لذا ضرورتی ندارد ما آنها را اینجا تکرار کنیم البته در پستهای بعدی وبلاگهای این دوستان را معرفی خواهم نمود.

خب فعلاً فکر می کنم برای پست اول کافی باشه، در آینده در مورد گام نخست و اطلاعاتی که جمع آوری کرده ام خواهم نوشت.